Spring naar inhoud

Taakstelling, rationalisatie, complexiteit reductie.

Mooie woorden maar bedoelen we niet bezuinigen, saneren, minder bureaucratisch? Bezuinigen kan je op 2 manieren bekijken:

  1. De klant heeft minder budget, je inkomsten dalen. Of de prijs per stuk gaat naar beneden of het aantal stuks daalt. Als leverancier zal je aan de portfolio en kostenkant moeten 'meebewegen'. 
  2. Het budget blijft gelijk maar de uitvoerder, IVENT in mijn geval, heeft een taakstelling gekregen. We moeten bezuinigen maar de portfolio en aantallen moeten in stand gehouden worden.

Bezuinigen kent ook een tijd dimensie. Eenmalig (binnen een boekjaar) en structureel (meerjarig, permanent).

  1. Eenmalige bezuinigen kan je doen door tijdelijk iets niet te doen of te vertragen. Je zet je internetverbinding op je mobiele telefoon dicht en bespaart op de maandelijkse kosten. 
  2. Meerjarig zou in dit voorbeeld betekenen dat je je digitale film abonnement opzegt.

Het type maatregel is verschillend. Bij de tweede soort zit er echt iets in van 'minder'. Ik zie echter ook een positieve kant. Bij bezuinigingen van meer dan een procent of 5 levert de kaasschaaf (=? optimalisatie) niet voldoende op. En hier zie je de creatieve ideeën ontstaan. In mijn voorbeeld ken ik een appartementen complex die via hun eigenaren vereniging een internetabonnement namen en die met 8 huishoudens deelde.

Op dit moment zie ik dezelfde tendens intern IVENT ontstaan:

  1. Een persoonsgebonden PC budget versus de 'departementale' werkplek;
  2. Het doorvoeren van een minimale, maximale variant in functionaliteit versus de 'one size fits all' benadering;
  3. Kan een commerciële internetverbinding als alternatief van een Nafin uitloper;
  4. We kunnen 20 - 30 % vereenvoudigen in de directe aansturing, in de procesbewaking, in het functionele beheer, in de overhead als we ......
  5. Waarom zetten we 'niet factuurabele' mensen niet in op betaalde opdrachten. En kan dat ook niet bij collega departementen;
  6. Waarom gaan we, nu blijkt dat we goed zijn in logistieke en ondersteunende IV taken, die niet voor collega departementen aanbieden.

Het bruist van de ideeën, soms gedurfd soms voor de hand liggend. Van simpele schoonheid tot bestuurlijk ingewikkeld. En dat levert niet alleen energie op maar ook nog eens een echte bijdrage.

-- Eddie Smit --

In het nieuws bij Getronics maar ook bij IVENT, in ieder geval binnen het oude DTO gedeelte, is de bedrijfsauto volop onderwerp van frustratie. Bij IVENT bestaat de lease auto niet, een enkele uitzondering daargelaten, maar wel de bedrijfsauto. Voornaamste verschil, je mag er absoluut niet privé mee rijden. Bedrijfsauto's komen uit een grote pool van Defensie auto's die ook als pool, dienstreis auto geboekt kunnen worden. De bedrijfsauto wordt alleen 'permanent' toegewezen en met een 'stallingsontheffing' mag je hem ook voor het woon-werkverkeer gebruiken.

Voor een permanente toewijzing van een bedrijfsauto gelden regels zoals een minimum aantal dienst kilometers maar volgens mij ook nog een aantal andere kenmerken zoals de aanduiding ambulant in de functie enzovoort. En je begrijpt het al, de regels zijn niet altijd even strak toegepast en de bedrijfsauto is soms een secundaire arbeidsvoorwaarde geworden.
En ook bij IVENT zijn de teugels aangehaald en wordt er getoetst op de kilometer norm. Niks aan de hand zou je zeggen, regels zijn er ook om opgevolgd te worden. Op het moment dat je echter in de discussie de begrippen woonplaats/standplaats en de reorganisatie IVENT meeneemt begint het moeilijker te worden. Het aantal werknemers wonend in de regio Maasland, Den Helder, zuidelijk van Soesterberg enz. die werken voor 'centrale' afdelingen in Gouda en Utrecht (standplaats) neemt fors toe. En in de kilometer norm wordt niet het woon-werkverkeer meegerekend. Dat geeft soms extreme situaties. Wonend in Noord Holland met standplaats Gouda en 2 keer per week naar Maasland moeten levert nauwelijks dienstkilometers op (Gouda - Maasland). En wie rijdt er nu eerst privé naar Gouda om met een poolauto naar Maasland te gaan. Ook niemand. Moeilijk hoor.....
Mijn persoonlijke onvrede zit hem meer in de communicatie. Binnen IVENT bestaan 2 divisies waarbij er binnen de ene divisie de communicatie persoonlijk was en in de andere divisie helemaal niet. Ook mensen die alsnog bezwaar maken, krijgen in de ene divisie wel antwoord en in de andere niet. Los van nut, noodzaak, regels en financiële gevolgen vind ik dit niet getuigen van overtuigend leiderschap. En zonder goed voorbeeldgedrag en gewone communicatie krijgt een op zich normale actie een hele wrange smaak op de werkvloer.
--- / ---

Europese aanbestedingen zijn ooit bedacht om eerlijke concurrentie tussen verschillende aanbieders uit alle Europese landen mogelijk te maken. Met mijn hoofd in mijn handen bedenk ik me hoe dit lovende streven verworden is tot de huidige praktijk.

Enerzijds mopperen de grote IT partijen (in mijn optiek terecht) dat de meest gebruikte ARVODI-voorwaarden ongeschikt zijn voor complexe IT leveringen. Daarnaast vind ik nog steeds dat de manier van aanbesteden de kleine aanbieders nadelig beïnvloed. Al gauw leiden vele criteria in de RFI fase tot een selectie van "hoe groter hoe beter".

Een willekeurig voorbeeld; voor een inhuurmantel wordt om vele soorten van IT expertise gevraagd, van verandermanagers tot aan virtualisatie specialisten. De opzet van de aanbesteding leidt tot discriminatie van gespecialiseerde spelers. De uiteindelijke winnaars hebben vaak moeite om specifieke specialismen te leveren. Het allernatief met veel percelen en veel leveranciers vinden de aanvragers weer niet fijn. Ik kijk met bewondering naar het initiatief van UWV. Als overheidspartij gebonden aan alle regels en hiermee toch een flexibele invulling voor inhuur.

Ook andersom zijn er nog al wat beperkingen. Alle grote IT beheerpartijen standaardiseren en maken productkeuzes. Opnieuw een voorbeeld, als je twee tot drie jaar geleden begonnen bent met virtualisatie is de kans groot dat je een VMWare oplossing hebt staan. Vanuit beheeroptiek maakt de hypervisor je misschien niks uit maar wil je niet meer dan één beheersilo qua tooling. En je ziet dat er tussen beheeroplossingen en merken er vaak een 1-op-1 oplossing is. Je keuze voor andere producten wordt ernstig beperkt.

Zelfs als je in de gelukkige omstandigheid bent dat er een generieke beheeroplossing is dan is ook die weer van één leverancier. Je hebt op dat moment een specifieke product beheeroplossing ingeleverd voor een specifieke 'generieke' beheeroplossing.

2

Een maand of drie geleden was ik zo ver. Een Elan Impression 434 is een goed uitgangspunt als "Blue Water Cruiser" c.q. vertrekkersboot. En tot mijn vreugde was er ook nog een redelijk goede tweedehandse te koop. Hoera

De afgelopen maand aan de slag geweest met de financiëring. Je wilt toch een boot als deze grotendeels kopen met een lening, jachthypotheek, lease constructie of wat dan ook. Doe je dat niet dan blijft er weinig budget over voor een refit en de kosten van het jaar zeilen zelf. Althans dat is met mijn budget het geval.

En nu blijkt de wereldwijde financiële crisis toch ook door te werken naar de consument. In de afgelopen maanden zijn allerlei geldverstrekkers strengere voorwaarden gaan stellen aan bootleningen. Bij tweedehands boten niet meer de volle 100% maar soms zelf tot aan 50% en allerlei borg en of verpanding maatregelen. Van persoonlijke garanties tot aan hypothecaire zekerheid.

En daarmee is nu de financiëring een struikelblok. En daar baal ik van... Dus dit seizoen geen aankoop van een eigen boot. Het wordt minstens het winterseizoen van 2008/2009.