Spring naar inhoud

“Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven” een motto waar je even over na moet denken.

De Roparun is zowel een “goede doelen stichting" voor de menselijke zorg aan kankerpatiënten als ook een geweldig sportief en team evenement. Die driedubbele uitdaging sportief, organiseren en sponsoring werven maakt het leuk.

#HaRo16

De Roparun is een estafetteloop van 560 kilometer van Parijs of Hamburg naar Rotterdam waarbij het gehele team een sportieve prestatie levert.  Elk jaar opnieuw in het Pinksterweekend met als hoogtepunt de aankomst op de Coolsingel in Rotterdam op maandagmiddag. Het is de combinatie van op die manier geld op halen en het avontuur die het bijzonder maakt.

Serieus en prettig gestoord

Je moet er een beetje gek voor zijn en dat zijn we dan ook. Sportief is het een enorme uitdaging. Je loopt als loper zo’n 70 kilometer in 48 uur in heel veel korte sprintjes. Je fiets als fietser zo’n 250 kilometer als begeleider. Je masseert als masseur 48 uur lang benen, ruggen, schouders, billen. Je kookt als kok elke 4 uur een maaltijd voor beide estafette teams. Zelfs de organisatie en administratie staat tijdens de run niet stil. Ondertussen verplaatst je team zich als een reizende circus, elke 4 a 5 uur, naar de volgende pleisterplek.

Regelen en ritselen

Er is nog een speciaal team zonder wie #HaRo16 niet mogelijk is. Het thuisteam of beter gezegd het regelteam. Om 24 mensen deel te laten nemen moet er ontzettend veel gedaan worden. Routezaken, pleisterplekken, vervoer, van draaiboek tot ……aan 600 liter water en 1800 whatsappjes. Als teamcaptain ben je vaak het aanspreekpunt en soms de aanjager, maar zonder die 30+ anderen komt er niks van terecht.

Leuren en sleuren

Met sponsoring zamelen we geld in voor het goede doel. Dat is een enorme klus, weken lang worden er op partijtjes en via Facebook, LinkedIn, direct mailing etc  vriend, kennis en familie licht gepress’d om vooral bij te dragen. Je bent een kanjer als je 100 mensen weet te bewegen om te geven aan dit goede doel.

Hoe maken we #HaRo16 een succes? Volg ons op facebook door de pagina van Roparun Team 334 te liken !

Eddie Smit
Eddie Smit

Eddie.Smit@rijksoverheid.nl is vanaf 2014 betrokken bij het Roparun team van Binnenlandse- en Buitenlandse zaken en in 2016 teamcaptain voor de #HaRo16

Zonnepanelen en het Rendement

Ik zelf heb inmiddels 15 maanden zonnepanelen op het dak. Heb daar zelf een boel research voor gedaan en dat beschreven op in een blog in 2014 genaamd "Zonnepanelen en het Rendement". Die principes staan nog steeds en worden eigenlijk steeds herbevestigd.

En inmiddels kan je overal zonnepanelen kopen. De bouwmarkt, Ikea, alle energieleveranciers, tientallen installateurs. enzovoort. Prima, het grote aanbod doet de prijs zakken en het aantal kWh toenemen. 🙂

Ranking-Groene-Energie-leverancier
https://www.consumentenbond.nl/energie/extra/groenste-stroomleverancier/

De afgelopen maand (juni 2015) kwam er een advertentie campagne voorbij van Natuur & Milieu in combinatie met de ASN bank en Eneco. En die deelname van Eneco vond ik bijzonder. Ik relateer de grote energieleveranciers niet met groene, duurzame investeringen. Maar daar zit beweging in. Greenchoice lijkt/is? een volledige dochter van Eneco, die zelf als nummer 7 uit een test van de consumentenbond komt  als groene leverancier. Oké die aanbieding dan

Zon zoekt dak

Op de website http://www.zonzoektdak.nl/ kan je makkelijk aan de slag met een combinatie van doe-het-zelf en dan geholpen met de grotere activiteiten en het regelen van installateurs e.d. Volgens mij is breed samenwerken zoals dit initiatief de enige manier om grootschalig succes te hebben. Prima site, helder en makkelijk te gebruiken En met drie grote namen er achter maak je vaart.

Blijft er 1 aspect over. Reken je jezelf rijk of is de businesscase valide. Helaas ik ben geneigd om te zeggen: Je rekent jezelf rijk! En eigenlijk op dezelfde 2 argumenten die je bij alle aanbieders weer terugziet voor een te optimistische kijk op Zonepanelen en het Rendement.

  1. Te optimistische financiële uitgangspunten. In de blog van Siebe Schootstra over zon-zoekt-dak-6-aantrekkelijke-businesscase-of-reken-je-rijk wordt dit goed verwoord.
  2. Uitgangspunten die niet overeenkomen met de geboden oplossing.
    1. Het is simpel: als je oplossing het technisch  10 jaar doet, mag je niet rekenen met business modellen die 20 jaar duren.
    2. Er wordt opnieuw gewerkt met klassieke omvormers die uitgaan van een Array of String van zonnepanelen die allemaal dezelfde performance leveren. En dit uitgangspunt is simpelweg niet aanwezig in veel situaties, zoals bij oost-west daken, bij schaduwvorming van een mast, schoorsteen e.d. En dat is toch de praktijk van alle dagen. Of te wel het technische rendement wordt ook niet gehaald.

Advies

Wees eerlijk over het rendement. Er lijken 2 modellen te ontstaan:

  • De laagste prijs, garanties ordegrootte op 10 jaar. Het moet zo goedkoop zijn dat in 5 tot 6 jaar de ROI wordt bereikt. Dan is het verdienmodel nog een jaar of 5 a 6 en dan treden de eerste vervangingskosten op.
  • De hogere prijs, veelal slimmere technische oplossingen en lange garantie termijnen. Parallel geschakelde panelen, aparte optimizers. De ROI wordt in 6 tot 8 jaar bereikt en het verdienmodel duurt dan nog een jaar of 10. Niet vervangen maar vernieuwen als de EOF wordt bereikt.

Let wel, model -1-, 10 jaar, is een prima model als je echt in 5 jaar de investering terugverdient hebt. Dus nog meer zaken met die prijs, grote acties helpen daarmee. Als je verwacht dat de technische innovatie groot is, vervang je na 10 jaar het gehele systeem daar een veel beter systeem.

Opbrengst-eigen-Zonnepanelen
De opbrengst van onze eigen zonnepanelen, geïnstalleerd eind mei 2014

Ik heb 1,5 jaar geleden gekozen voor model 2, 20 jaar, en daarop techniek, levensduur, garanties enzovoort gekozen. En toen al was ik niet de early-adapter en was de eerste innovatie golf al geweest. Op basis van inhoudelijke en financiële argumenten is dat ook een beste keus.

Om meer zekerheid te bieden zouden we beide modellen naast elkaar moeten zetten in een ROI spreadsheet. Wie durft! Neem contact met me op en laten we eens kijken of dat haalbaar is...

--- ES juli 2015 --

Micro Finance, microkrediet, hoe werkt dat?

Liep al een tijdje rond met het idee iets meer te doen voor onze medemens. Geheel volgens mij ideeën, zie vorige blog, stel ik daar nog al wat voorwaarden aan. Niet alleen maar hulp geven nee de bekende zelfwerkzaamheid moet er in zitten. Verder wordt ik steeds allergischer voor grote organisaties, staatshulp, grote infrastructuur projecten, imf en andere grootschalige hulp. Ik heb inderdaad een tijdje gegeven aan een kleine NGO die met 1,5 fte personeel en lokale vrijwilligers iets deed aan lokale huisvestingsprojecten.

Het idee van Micro Finance, mikrokrediet spreek me aan, maar wat dan. Ik kwam niet veel verder dan deelnemen aan een Tridios/ASN fonds voor micro financiering of je komt terecht in een (internet) woud van lokale kleine MF partners ter plaatse of ..... Goede vriend Diem kwam met de oplossing. Hij schonk mij $25 en een url van www.kiva.org. En dat was voor mij de oplossing. Een plek waar je als geldschieter via het internet uitkomt bij individuen en groepjes via Kiva en de MF Partners ter plekke. Leef je uit op de site, je kunt laagdrempelig aan de slag en het is leuk en nuttig tegelijkertijd.

KIVA.org

Logo kiva.org
Kiva.org is verzamelt microkredieten en werkt samen met lokale MF partners

Deze blog gaat dan ook niet over de moraal of en hoe goed MF is. Nee, dit keer wat praktische zaken die ik gedaan heb voor ik verder ging met dit fraaie initiatief. Ik wil een boel dingen weten. Te beginnen met "Is Kiva een bonafide site, organisatie" Al googlend en surfend zie ik dat Kiva voor de Amerikaanse IRS een echte organisatie is en voldoet aan de regels om als goede-doelen-organisatie voor de belasting opgevoerd te mogen worden. Zijn ze efficiënt? Ze voeren hun activiteiten uit met een kleine groep vaste medewerkers, redelijk veel vrijwilligers. Hun eigen financiering staat los van de micro kredieten.

Denk je dat jij, als persoon rechtstreeks zaken doet met een iemand aan de andere kant van de wereld als je $25 leent aan Amita? Dat is niet zo. Amita heeft haar plannen besproken met de lokale MF Partner en die heeft haar op datum x het geld geleend. Meestal wordt daarna het proces van werven gestart. Bij Kiva zie je dat aan de Pre-Disbursed datum die (altijd) voor de Listed datum ligt. De site legt het ook nog eens uit via de link Pre-Disbursed. Zie ook http://blogs.cgdev.org/open_book/2009/10/kiva-is-not-quite-what-it-seems.php voor een kritische noot.

De tweede kritische noot is voor de MF Partner ter plekke. Zijn ze betrouwbaar? Zijn ze goed, efficiënt, kosten effectief? Eerst maar betrouwbaar. Ik denk dat kiva maar ook op andere plekken voldoende inzicht geeft in het reilen en zeilen van een lokale partner. De betrouwbaarheid van een MFP uit zich in het aantal sterren. Een, op meerdere plaatsen, gebruikte waardering voor de betrouwbaarheid. Voor mij is 3 sterren of meer een voorwaarde. Wil je echt met indicatoren aan de slag? http://www.mixmarket.org/mfi/indicators.

Efficiënt of niet?

Zijn ze efficiënt? Er is een parameter Portfolio Yield die aangeeft hoeveel kosten en rente een MFP in rekening brengt aan een lener. Het is even wennen maar de percentages liggen hoog. MF is vreselijk inefficiënt, heeft een veel grotere kans op niet kunnen betalen en wordt soms ook nog gebruikt om voor een deel ondersteunende, gratis activiteiten te doen. Toch zijn de kosten die een lener betaald aan een 'goede' MFP altijd lager dan op de 'geldmarkt' Daar betalen de mensen vaak een paar honderd procent.

Toch zijn hier enorme verschillen. Als je een leenaanvraag ziet die je wilt steunen, klik dan altijd op de link van de genoemde MFP en scroll GEHEEL naar beneden. In de tabel van de Leenkostenvergelijking staat de Portfolio Yield van de MFP ten opzichte van het land en KIVA gemiddelde. Ik ondersteun geen MFP die zwaar boven het gemiddelde zitten. Die brengen dus meer kosten in rekening dan hun lokale collega's en dat komt de lener niet ten goede.

Welke lening kies ik?

Het kiezen van een leningsaanvraag is zeer persoonlijk. Voorkeur voor

  • sexe,
  • regio,
  • beroepsgroep,
  • individueel/groep,
  • religieus/vrij MFP,
  • lenen voor productiemiddelen, grondstof of reparatie
  • laatst ontbrekende $ 25
  • leenaanvraag-periode bijna verlopen
  • hoogte lening tov jaarlijks gemiddelde inkomen
  • en alle randvoorwaarden aan de MF partner

Ik vond de blog http://kivaleningen.blogspot.com/2011/07/een-lening-kiezen.html handig omdat het nog eens samengevat werd. Er is één advies welke niet echt gegeven wordt, geef liever 10 keer $ 25 dan één keer $ 250. En verder vind ik de standaard 15% van je bedrag als bijdrage voor Kiva veel te veel. Ik geef één keer in de 20 keer (=5%) $ 25 aan kiva en dan de andere 19 keer helemaal niet.

--- ES ---- (bijgewerkt 11 juli 2015)

Zonnepanelen en het rendement is het tweede deel uit een reeks over duurzaam investeren. Zie ook de blog over de afweging investeren of aflossen op de hypotheek.

Waarom zonnepanelen ?

Ik denk dat je minimaal gemotiveerd moet zijn om iets te willen met zonnepanelen. Het is geen snelle manier om rijk te worden. Je bent betrokken bij de samenleving. Je ziet het dilemma dat onze huidige leefstijl en de afhankelijkheid van fossiele brandstoffen met elkaar in conflict zijn. Je duurzaamheid begrip neemt toe, je wilt wat doen!

Investeren versus opbrengst. ROI op 8-10 jaar
Investeren versus opbrengst. ROI op 8-10 jaar

Je calculeert scherp en ziet de dimensies bestaande uit de investering, de exploitatie en het rendement. In 2014, maar zeker ook in 2015 is duidelijk dat beleggen in eigen zonnepanelen meer oplevert dan sparen. Maar bovenal zeg ik: Dit is het juiste moment om een beslissing te nemen. 2014 combineert vele voordelen zoals verbeteringen in de techniek, een sprong in garantie termijnen, een fiscaal voordeel en rijksbrede stimulering via een duurzaamheidsfonds

Uiteindelijk is er een balans tussen principes en de kosten. Ik heb naar aanleiding van mijn eigen proces en andere leden van LEOO een motivatie geschreven die te lezen is als toelichting op onze gezamenlijke argumenten.

Techniek, garanties en innovatie

Zet een aantal (ex)techneuten in het bestuur, koppel daar een ambitieuze installateur uit Katwijk aan, spreek met vakbroeders en collega's Coöperatieve Energie initiatieven. Dan krijg je alles bij elkaar 11 aspecten waar op te letten als je zonnepanelen aanschaft.

Delamatie van een Zonnepaneel
Garanties op delaminatie. Maar de omvormer/ optimizer is het duurst

Wat misschien het belangrijkste is, is de directe relatie Kwaliteit = Gebruiksduur = Rendement. Je kunt alleen zinnige dingen zeggen over lange termijn Rendement als je (onverstoorde) gebruiksduur lang is (~ 20 jaar) en dan is Kwaliteit het belangrijkste koopargument.

Nu had ik net als jij ook weinig verstand van zonnepanelen en zelfs nu kan ik niet goed zien of het goed of minder goed is. En dus zijn harde garanties de enige, voor een consument, te begrijpen en te controleren kwaliteitseis. Lees het volledige artikel op LEOO.

Rendement

De kortste samenvatting is wat kost het (all-in !) om aan te schaffen en te installeren. Dan is de volgende stap wat 'levert' het op. Dat verdienen gebeurt per jaar en dus is het beter voor je portemonnee als het systeem het 20 jaar doet ipv 15 of 10 jaar, de hierboven benoemde gebruiksduur = rendement.

Op dat ene moment in tijd dat de investeringen en de bijkomende rentekosten gelijk zijn aan de opbrengsten, besparingen in energiekosten heb je je systeem terugverdient. Daarna ga je 'winst' maken. Dat punt ligt tussen de 8 en 10 jaar. Gaat je systeem minder dan 10 jaar mee, dan verlies je op de investering.

Er is één wezenlijk uitgangspunt en dat is dat de prijzen van Energie blijven stijgen. Dat lijkt mij een veilige aanname maar gelukkig houdt het CBS een langjarig CPI van Energie bij. Inclusief wereld crisis in 2009 is in het laatste decennia de gemiddelde prijsstijging 7%. In ons model rekenen we met 3%.

We hebben meerdere aanbiedingen naast elkaar gezet. We hebben een aantal parameters realistische waarden gegeven. En ik ben er van overtuigd, met goede panelen en garanties, mag je rekenen op 20 jaar productie. En dan leveren zonnepalen veel meer op dan je geld op de bank zetten.

Vooroordelen of voordelen ?

Ik noem dat meest gehoorde vooroordelen, stellingen die ik zelf ook had en niet terecht zelfs onwaar bleken te zijn:

  1. Het kost zo'n 15 jaar voor je investering er uit is... (de pessimisten) Niet waar, in een ongunstig geval, een Oost-West gelegen huis is het 10 jaar, bij een gunstig scenario 8 jaar. We rekenen met realistische cijfers, die beslist minder zonnig zijn dan sommige verkoopverhalen.
  2. Het maakt nauwelijks wat uit of je € 3.000 of € 4.500 ex BTW betaald voor 3.000 Wp voor ~ 12 panelen (de optimisten). Niet waar, let op werkend opgeleverd, let op dat monitoring inbegrepen is, let op garanties, de enige manier om als leek iets te vinden van kwaliteit. En let op de basis parameters in rekenmodellen
  3. Er zijn wat technische innovaties, die doen iets met het rendement van een Array, maar beïnvloeden ook in positieve zin de garanties en maken naast productgaranties ook levering c.q. vermogens garanties mogelijk.
  4. Het terug-verdien-punt (ROI) is één maar we doen het juist voor die 20 jaar. Het verdienen begint na die 8 tot 10 jaar. En dan stel je dus ook eisen aan de fabrikant, installateur, de panelen, de omvormer en misschien zelfs aan je elektriciteitsleverancier.

BTW en financiering

BTW terug op zonnepanelen
Speciale BTW teruggave op zonnepanelen

Daarnaast hebben we uitgezocht hoe, wat, waarom van de BTW teruggave. Ja, als particulier kan je ook je BTW terugkregen van de belastingdienst en dat scheelt gauw 1 tot 1,5 jaar in het 'terugverdienen' van je investering. Als laatste aspect heb ik gekeken naar financiering. Steek je een stukje spaargeld in je huis of zijn er nog andere mogelijkheden. Zou je er voor willen lenen? Meer in de volgende blog ....

-- ES --

3

Investeren voor duurzaamheid

investeren versus aflossen
De balans tussen duurzaam investeren en de hypotheek aflossen

In de vrije dagen van de winter 2014 nagedacht over huis en duurzaamheid, hypotheek en aflossen, de lopende kosten. Na wat rekenen bleek dat 'verduurzamen' (duurzaam investeren) economisch slimmer is en ook meer aansluit bij de wens van de familie om beter om te gaan met onze omgeving.
Het eindresultaat (mei 2014) is een verbetering van onze leefomgeving door een nieuwe dakkapel, dakisolatie, meer HR++ glas en zonnepanelen. Zowel onze weg hier naar toe als de vele overwegingen zijn het waard om te delen. Een onverwacht gevolg is dat ik gegrepen door deze bewustwording inmiddels ook bestuurslid ben bij Lokaal Energie Opwekken Oegstgeest en omstreken (LEOO). 🙂

De afwegingen

Minder energie gebruiken, 'betere' energie gebruiken, minder kosten, minder afhankelijk van olie en gas. Als ik eerlijk ben zochten wij de balans tussen minder kosten maar wel met het handhaven van ons comfort niveau. Aangenaam maar dan duurzaam, met eigen keuze vrijheid. En dus keken we naar ons energiegebruik als gezin voor huis, vervoer en consumptie.

Over vervoer is een hoop te zeggen. Misschien dat ik daar nog eens een aparte blog overschrijf. Voor consumptie hebben we wat kleine stappen gezet. We zijn ons bewust van de seizoen en lokale producten. We stoeien wat met de balans vlees versus vis, graan producten. Werk in uitvoering …

Maar de energie consumptie als gezin in ons huis is concreet te verbeteren. Vooral door een combi van efficiënter en duurzaam. De energierekening is gas en elektra (dag-nacht aansluiting) en eigenlijk is de gas de grootste component van de rekening.

Onze huis

Wij wonen in een jaren 70 huis waarvan de architect de filosofie "koud slapen" had en dus ouderwets enkel glas op de slaapkamers. Wel met er direct onder een grote CV radiator die wij toch vaak erg warm hebben staan. Kwaliteitshardhouten kozijnen die waarschijnlijk zo nog 30 jaar meegaan. Op de bovenste verdieping achter een brede dakkapel met al wel HR++ glas maar de zijwangen toch ouderwets, plaat, tempex, plaat. De dakkapel is nog goed van constructie en dak. Eén raam met barst, de rest is goed. Aan de voorkant een gesloten dak met een klein velux raam.
We koken op gas en hebben een elektrische oven, vaatwasser, magnetron en koel-vrieskast, wasmachine, 2 TV's, een berg opladers enzovoort. Een typisch 4 persoonshuishouden.

De grote besparingen

Verduurzamen is goed, verminderen van het gebruik is beter. Met behoud van comfort. Er is een prima investering te doen en veelal met een terugverdientijd van 2 tot 3 jaar. De grootste besparingen zijn het vervangen van de grootverbruikers die ouder zijn dan ~ 10 jaar.
Ik geef onderstand een lijstje met apparaten die allemaal enorm verbeterd zijn zoals Koel-vriescombi, Elektrische Oven, Vaatwasser, Combi Ketel, Wasmachine, Wasdroger en de Close-in Boiler. De vraag die gesteld wordt is "Moet je een apparaat vervangen als die niet kapot is?" Mijn antwoord is een overtuigend JA.

Dus de grootste besparing is simpelweg een efficiënter apparaat. Kies altijd een A+++. Dat komt mede omdat het vermogen (kW) en de tijd dat zij aan staan beiden hoog zijn. Een tweede besparing in € (als je zelf geen energie opwekt) is wel een apparaat met vertrager/klok kopen en nachtstroom gebruiken.

Anderhalf jaar geleden ging de vaatwasser kapot, vlak na de elektrische oven. Ook de koel-vrieskast was even oud, ongeveer 15 jaar. Een half jaar geleden hadden we sluiting in de close-in boiler. Deze was nog van de vorige bewoner (ik schat bijna 20 jaar oud) en ook dit was een energie slurper. We hebben ze allemaal vervangen en daarmee een kleine 1000 kWh ‘bezuinigd’ op onze elektra jaarrekening.

Het gasverhaal

Het verminderen van gasgebruik is minder makkelijk. De vervanging van de combiketel is hierboven al genoemd. We hebben dat 3 jaar gelden gedaan, maar ik heb daar geen gegevens van wat dat betekende voor de gasrekening maar we gingen van een hele klassieke naar een HR++ ketel. Daarna zijn er eigenlijk nog maar 2 zaken, minder gaan gebruiken en transitie.

De tweede besparing, minder gaan gebruiken is vooral minder warmte verliezen en dus isoleren. In ons geval was er dus nog een hele winst te behalen met dubbel glas en het aanpakken van de oude dakkapel. Hoe en wat te isoleren is erg afhankelijk van je huis. Heb je een appartement of een eengezinshuis, van welk bouwjaar, welke maatregelen zijn reeds genomen.

Ik heb ook gekeken naar vloerisolatie maar het uiteindelijk niet gedaan. Teveel wisselende geluiden, een affaire met giftig schuim, ik kreeg niet helder wat het besparingsmodel was. Daarnaast zou ik het altijd combineren met een elektrische vloerverwarming. Dan wordt het dus een nieuwe vloer enzovoort. Een echte project en voor ons voor nu te ingewikkeld, teveel een aanslag op het budget.

Als derde besparing noem ik transitie. Ik geef 3 voorbeelden die wij tegen zijn gekomen en wat we gedaan hebben. Het eerste voorbeeld zal bij velen van jullie herkenbaar zijn of zelfs aanwezig zijn. De Combiketel staat 2 hoog en beneden wil je aan het aanrecht regelmatig even snel een beetje warm, lauw water hebben om iets af te spoelen, je handen te wassen, noem het maar. De kraan moet een minuut draaien op volle kracht voor er warm water komt, die je vervolgens met koud water bijmengt. Onze oplossing een Close-in boiler (65 graden, 10 liter) onder het aanrecht. Ook hier geldt weer heb je een oude (zoals wij, ouder dan 15 jaar) direct vervangen door een veeeel efficiëntere. Een alternatief is een ingebouwde waterkoker (100'), tegenwoordig zelfs geïntegreerd met je warm/koud kraan. Wij hebben dat niet gedaan vanwege twee jonge kinderen, we vonden dat toch wat eng.

Voorbeeld 2 licht voor ons in de toekomst. We koken nu nog op gas, ik ben nog steeds verliefd op mijn ruim 15 jaar oude 5-pitter van Smeg. Ik ben gek op Wokken, de grillpan, snel bereiden op hoog vuur. Maar ook deze oude dame nadert het einde van haar technische levensduur. En dan is vervangen door inductie een goede optie. Want elektriciteit is voor mij inmiddels dankzij de zonnepanelen een betere en goedkopere energiebron.

Het derde voorbeeld is de grootste verbetering maar daar zal ik nog wel een jaar of 5, misschien wel 10, mee moeten wachten. Een elektrische auto. Die 5 jaar hangt op een paar dingen:

  • een nieuwe generatie accutechnologie voor meer bereik;
  • meer landpalen all over the place in Nederland
  • een oude kastanje boom naast mijn schuur die ik maar niet wil omhakken;
  • betere (meer rendement) panelen voor op mijn schuur om de extra capaciteit voor de auto op te wekken

Maar goed, een horizon van 5 tot 10 jaar betekent nu niks doen.

Afronding

Kern van het verhaal is dat duurzaam investeren bestaat uit vervangen, isoleren en dan zelf opwekken. In mijn volgende blog wil ik iets vertellen over de Nieuwe Energie, waarop te letten bij zonnepanelen maar ook over het terugvragen van de BTW (scheelt ~ € 1.500) en hoe ik de verbouwing en panelen gefinancierd heb. Met een aantal mensen in Oegstgeest verzamelen we veel informatie. Die publiceren we ook LEOO.nl. Wil je geïnformeerd blijven en zelf duurzamer worden dan is lid worden van LEOO de beste optie, volg de link voor het inschrijfformulier

Collectanten

Ik geef niet zo veel aan collectanten. Zowel aan de deur, als in het centrum zeg ik makkelijk "Nee, dank u, geen belangstelling". Ook weer niet omdat ik gierig ben of zo, althans ik vind van niet. Dat ik niet wil geven heeft eigenlijk 2 oorzaken die elkaar ook nog eens versterken. Zelfwerkzaamheid en Prioriteit. Ik geloof sterk in die zelfwerkzaamheid, zeker op micro niveau; lokaal, de buurt, de eigen omgeving, school, gemeente.

Lokaal

Bij mij uit zich dat in kleine, kleine acties zoals even het opschietende onkruid wieden op de glijbaanplek, met een steeksleutel toch even een bout vastzetten voor de zaak los of kapot is. Altijd even papiertjes, blikjes en glasscherven ruimen. De gemeente 1, 2, 3 keer bellen omdat ...... Maar ook met enorm plezier veel te veel zelfgemaakte ansichtkaarten of zoiets kopen van collecterende kindjes voor hun nieuwe schoolplein. Een bedelende junk of dakloze daarin tegen is bij mij slecht af. Het gaat mij in dit soort gevallen dus zeker niet over noodzaak, de mate van ellende. Het is misschien raar maar dat is toch hoe ik selecteer.

Groot leed

Nu is bovenstaand natuurlijk wel het kleine leed c.q. gewoon een luxe probleem en heeft eigenlijk niks te maken met de grote tragiek die er ook altijd is. En opnieuw werkt er bij mij dan een mechaniek waarvan ik lang niet helder heb hoe ik keuzes maak. Wat voorbeelden en gemaakte keuzes. Tyfoon Haiyan, De tsunami, Haïti, Pakistan, China. Grote inzamelacties. Goed dat ze er zijn maar ik geef niet. Waarom? Voor allen gold dat er voldoende noodhulp was en ik geloof niet in het dumpen van enorme hoeveelheden geld in een beperkt gebied. Vind Haïti helaas nog steeds een sprekend voorbeeld, de wederopbouw staat al sinds de ramp min of meer stil. Er is iets fundamenteels mis tussen de zelfwerkzaamheid van de bevolking en de hulp. Criminaliteit en corruptie lijken dan de belangrijkste spelers te worden.  Met natuurlijk de minst weerbaren als eerste en grootste slachtoffer….

Hongersnood

Ik maak eigenlijk één uitzondering. Noodhulp als er Hongersnood heerst. Hongersnood komt veel voor. Op mij heeft Biafra met een miljoen doden eind zestiger jaren indruk gemaakt, maar er zijn elk jaar hongersnoden. Iedereen denkt aan Afrika, maar Tajikistan, Bangladesh, Mayanmar,  Noord Korea zijn allemaal van de laatste 5 jaar. Doodgaan van de honger gaat langzaam, is intens pijnlijk en treft kinderen, ouderen en vrouwen het eerst. In mijn optiek is deze groep alleen maar slachtoffer en voor mij een reden om altijd te geven.
 
In Afrika zijn in de laatste decennia continu op meerdere locaties hongersnoden aan de gang. Gebrek aan eten, honger, breekt uit vaak als gevolg van een natuurlijke oorzaak (in Afrika door droogte, rest van de wereld door wateroverlast) maar een Hongersnood is bijna altijd “man made”. Biafra was een uithongering door Nigeria, etnisch en religieus geweld, het niet toestaan van hulp of verbetering. Samengevat het ontbreken van respect voor mensenlevens in een conflict door heersende partijen, kasten, of groep.
 
De discussie “moeten we nu geld geven voor de huidige hongersnood in de Hoorn van Afrika omdat die deels in handen van de heersende, mensonterende, strijdende partijen valt” is voor mij niet relevant. Elk kind, elke moeder, ja zelfs elke man die je redden kan van een dergelijke dood is het waard.

Helpen en Zelfwerkzaamheid

Ik geef graag hulp maar wel als er de bekende zelfwerkzaamheid in zit. Verder wordt ik steeds allergischer voor grote organisaties, staatshulp, grote infrastructuur projecten, IMF en andere grootschalige hulp. Ik heb inderdaad een tijdje gegeven aan een kleine NGO die met 1,5 fte personeel en lokale vrijwilligers iets deed aan lokale huisvestingprojecten.

Micro Finance (MF)

Het idee van Micro Finance spreek me aan maar wat dan. Ik kwam niet veel verder dan deelnemen aan een Tridios/ASN fonds voor mikro financiering of je komt terecht in een (internet) woud van lokale kleine MF partners ter plaatse of .....
 
Goede vriend Diem kwam met de oplossing. Hij schonk mij $25 en een url van www.kiva.org. En dat was voor mij de oplossing. Een plek waar je als geldschieter via het internet uitkomt bij individuen en groepjes via Kiva en de MF Partners ter plekke. Leef je uit op de site, je kunt laagdrempelig aan de slag en het is leuk en nuttig tegelijkertijd.

Kritische noten

Deze blog gaat dan ook niet over de moraal of en hoe goed MF is. Nee, dit keer wat zaken die ik gedaan heb voor ik verder ging met dit fraaie initiatief. Ik wil een boel dingen weten. Te beginnen met "Is Kiva een bonafide site, organisatie" Al googlend en surfend zie ik dat Kiva voor de Amerikaanse IRS een echte organisatie is en voldoet aan de regels om als goede-doelen-organisatie voor de belasting opgevoerd te mogen worden. Zijn ze efficient? Ze voeren hun activiteiten uit met een kleine groep vaste medewerkers, redelijk veel vrijwillegers. Hun eigen financiering staat los van de micro kredieten. 
 
De tweede krtitische noot is voor de MF Partner ter plekke. Zijn ze betrouwbaar? Zijn ze goed, efficiënt, kosten effectief? Eerst maar betrouwbaar. Ik denk dat kiva maar ook op andere plekken voldoende inzicht geeft in het reilen en zeilen van een lokale partner. De betrouwbaarheid van een MFP uit zich in het aantal sterren. Een op meerdere plaatsen gebruikte waardering voor de betrouwbaarheid. Voor mij is 3,5 ster of meer een voorwaarde. Wil je echt met indicatoren aan de slag? http://www.mixmarket.org/mfi/indicators.

Efficiënt

Zijn ze efficiënt? Er is een parameter Portfolio Yield die aangeeft hoeveel kosten en rente een MFP in rekening brengt aan een lener. Het is even wennen maar de percentages liggen hoog. MF is vreselijk inefficiënt, heeft een veel grotere kans op niet kunnen betalen en wordt soms ook nog gebruikt om voor een deel ondersteunende, gratis activiteiten te doen. Toch zijn de kosten die een lener betaald aan een 'goede' MFP altijd lager dan op de 'geldmarkt' Daar betalen de mensen vaak een paar honderd procent. Toch zijn hier enorme verschillen. Als je een leenaanvraag ziet die je wilt steunen, klik dan altijd op de link van de genoemde MFP en scroll GEHEEL naar beneden. In de tabel van de Leenkostenvergelijking staat de Portfolio Yield van de MFP ten opzichte van het land en KIVA gemiddelde. Ik ondersteun geen MFP die zwaar boven het gemiddelde zitten. Die brengen dus meer kosten in rekening dan hun lokale collega's en dat komt de lener niet ten goede.

Kies een lening

Het kiezen van een leningsaanvraag is zeer persoonlijk. Voorkeur voor
  • sexe: ik heb een voorkeur om vrouwen, vrouwengroepen te lenen
  • regio: breed gespreid. Ook in conflictgebieden
  • sectoren: agriculture, services (veel kleine zaakjes, fishing etc), construction
  • terugbetaalschema: (met een voorkeur voor meerdere kleine termijnen)
  • randvoorwaarden MF partner: meer dan 3,5 ster en een lager PY dan het gemiddelde van het land

Ik vond de blog http://kivaleningen.blogspot.com/2011/07/een-lening-kiezen.html handig omdat het nog eens samengevat werd. Er is één advies welke niet echt gegeven wordt, geef liever 10 keer $ 25 dan één keer $ 250. En verder vind ik de standaard 15% van je bedrag als bijdrage voor Kiva veel te veel. Ik geef één keer in de 20 keer (=5%) $ 25 aan kiva en dan de andere 19 keer helemaal niet.

Mijn keuze

Voor mij is MF een uitkomst. En ik heb ook één advies. Begin een keer met $ 400-500. Dan krijg je na een paar maanden steeds 25 - 50 $ teruggestort en die kan je dan weer uitlenen. Als je $ 25 inlegt wacht je ~ 14 maanden voor het terugbetaald is, om het weer één keer te kunnen uitlenen. Niet leuk als het zo lang duurt.....

--- ES   ----

Ik geef niet zo veel aan collectanten. Zowel aan de deur, als in het centrum zeg ik makkelijk "Nee, dank u, geen belangstelling". Ook weer niet omdat ik gierig ben of zo, althans ik vind van niet. Dat ik niet wil geven heeft eigenlijk 2 oorzaken die elkaar ook nog eens versterken. Zelfwerkzaamheid en Prioriteit. Ik geloof sterk in die zelfwerkzaamheid, zeker op micro niveau; lokaal, de buurt, de eigen omgeving, school, gemeente. Bij mij uit zich dat in kleine, kleine acties zoals even het opschietende onkruid wieden op de glijbaanplek, met een steeksleutel toch even een bout vastzetten voor de zaak los of kapot is. Altijd even papiertjes, blikjes en glasscherven ruimen. De gemeente 1, 2, 3 keer bellen omdat ...... Maar ook met enorm plezier veel te veel zelfgemaakte ansichtkaarten of zoiets kopen van collecterende kindjes voor hun nieuwe schoolplein. Een bedelende junk of dakloze daarin tegen is bij mij slecht af. Het gaat mij in dit soort gevallen dus zeker niet over noodzaak, de mate van ellende. Het is misschien raar maar dat is toch hoe ik selecteer. Nu is bovenstaand natuurlijk wel het kleine leed c.q. gewoon een luxe probleem en heeft eigenlijk niks te maken met de grote tragiek die er ook altijd is. En opnieuw werkt er bij mij dan een mechaniek waarvan ik lang niet helder heb hoe ik keuzes maak. Wat voorbeelden en gemaakte keuzes. De tsunami, Haïti, Pakistan, China. Grote inzamelacties. Goed dat ze er zijn maar ik geef niet. Waarom? Voor allen gold dat er voldoende noodhulp was en ik geloof niet in het dumpen van enorme hoeveelheden geld in een beperkt gebied. Vind Haïti helaas nog steeds een sprekend voorbeeld, de wederopbouw staat al sinds de ramp min of meer stil. Er is iets fundamenteels mis tussen de zelfwerkzaamheid van de bevolking en de hulp. Criminaliteit en corruptie lijken dan de belangrijkste spelers te worden.  Met natuurlijk de minst weerbaren als eerste en grootste slachtoffer…. Ik maak eigenlijk één uitzondering. Noodhulp als er Hongersnood heerst. Hongersnood komt veel voor. Op mij heeft Biafra met een miljoen doden eind zestiger jaren indruk gemaakt, maar er zijn elk jaar hongersnoden. Iedereen denkt aan Afrika, maar Tajikistan, Bangladesh, Mayanmar,  Noord Korea zijn allemaal van de laatste 5 jaar. Doodgaan van de honger gaat langzaam, is intens pijnlijk en treft kinderen, ouderen en vrouwen het eerst. In mijn optiek is deze groep alleen maar slachtoffer en voor mij een reden om altijd te geven. In Afrika zijn in de laatste decennia continu op meerdere locaties hongersnoden aan de gang. Gebrek aan eten, honger, breekt uit vaak als gevolg van een natuurlijke oorzaak (in Afrika door droogte, rest van de wereld door wateroverlast) maar een Hongersnood is bijna altijd “man made”. Biafra was een uithongering door Nigeria, etnisch en religieus geweld, het niet toestaan van hulp of verbetering. Samengevat het ontbreken van respect voor mensenlevens in een conflict door heersende partijen, kasten, of groep. De huidige discussie “moeten we nu geld geven voor de huidige hongersnood in de Hoorn van Afrika omdat die deels in handen van de heersende, mensonterende, strijdende partijen valt” is voor mij niet relevant. Elk kind, elke moeder, ja zelfs elke man die je redden kan van een dergelijke dood is het waard. Om nu niet helemaal in een mineur stemming te eindigen wil ik in een volgende blog graag uitleggen waarom je die overlevers met een microkrediet beter kan helpen dan met klassieke ontwikkeling. Heeft toch ook weer iets met zelfwerkzaamheid te maken. --- ES ---